دکتر احمد حیدری

تحلیل ابعاد معناشناختی رنگها در مثنوی معنوی

جمعه 7 اسفند 1394 01:40 ب.ظ

نویسنده : دکتر احمد حیدری
ارسال شده در: اللون فی الشعر ، زبان شناسی -مقالات اللسانیات ، سبک شناسی ( أسلوبیة ) ،

تحلیل ابعاد معناشناختی رنگها در مثنوی معنوی

نرگس انصاری ؛ علی صیادانی ؛ صدیقه اسدی

برای دانلود فایل مقاله کلیک کنید

چکیده

مثنوی معنوی یکی از شاهکارهای ادبیات فارسی است که مولانا جلال الدین بلخی آن را به نظم کشیده است. یکی از عناصری که باعث افزایش زیبایی و جذّابیت اشعار این اثر نفیس گشته؛ استفاده از عنصر رنگ است که آمدن آن در لابلای ابیات مثنوی دارای دلالات معین و اغراض خاصی است. مولانا 2275 بار از رنگها در مثنوی به صورت مستقیم و غیر مستقیم استفاده کرده است که آن رنگ­ها عبارتند از: سیاه، سفید، سبز، قرمز، زرد و مشتقات اینها. پرکاربردترین رنگ در اشعار مولوی، رنگ زرد و کم کاربردترین آن رنگ سفید است.

مولوی مرادش علاوه بر وصف طبیعت رنگها، تعبیر از حالات مختلف انسان و طبیعت پیرامون در موقعیت­های مختلف است. و در این راه، گاه از تشبیه، استعاره، کنایه، و یا رمز بهره برده است.  

کلیدواژگان: مولوی؛ مثنوی معناشناسی؛ عنصر رنگ؛ دلالت

مقدمه

1. رنگ از مهم­ترین پدیده­ها و عناصری است که تصویر ادبی را تشکیل می­دهد؛ چرا که با تمام زمینه­های زندگی ارتباط محکم دارد و با علوم طبیعی، روان­شناسی، دین، فرهنگ، ادب، هنر و اسطوره سخت در ارتباط است. (الشریف، 1974: 1) رنگ­ها علاوه بر ماهیت خود به عنوان یکی از مظاهر واقعی در تصویر شعری، دربردارندة میراث فرهنگی هستند که ساختار اسطوره­ای و تمدن فرهنگ­ها، در آن نمود دارد و دلالت­های زیبایی­شناسی دارند. (محمد خلیل، 2001: 193) رنگ به طور کلی در طبیعت پیرامون و حتی در انسان­ها خصوصاً در رنگ پوست، چشم، مو و غیره نیز نمود یافته است که در زیبایی و یا زشتی انسانها نقش تعیین کننده­ای دارد.

رنگ اشیا و شکل آنها از جمله مظاهر حسّی هستند که باعث تواتر در اعصاب و حرکت در مشاعر می­شوند؛ امّا شاعر مانند کودک این رنگها و اشکال و بازی با آنها را دوست دارد، البتّه بازی که در درجه نخست باعث کشف یک صورت، و در درجه دوم باعث برانگیختن خواننده می­شود، بنابراین شعر در سایه الوان و اشکال شکل می­گیرد. (اسماعیل، بی تا: 129-130) بررسی دقیق آثار ادبی، نشان می­دهد که به کارگیری رنگ در آثار ادبی با همه­ی زمینه­های ساختاری و بلاغی متن ادبی، ارتباطی تام دارد. (عصفور، 2003: 281) بنابراین عنصر رنگ به عنوان گسترده­ترین حوزة محسوسات انسان در تصویرهای شاعران سهم عمده­ای دارد و از قدیم­ترین ایّام مجاز­­­ها و استعاره­های خاصّی از رهگذر توسعه دادن رنگ در غیر مورد طبیعی خود وجود داشته است چنانکه بسیاری از امور معنوی که به حس زیبایی در نمی­آیند با صفتی که از صفات رنگهاست، نشان داده شده­اند. (شفیعی کدکنی، 1370: 274 )

با توجه به اهمیت رنگها در متون ادبی، پژوهشهای بسیاری در این باره توسط محقّقان صورت گرفته است که می‌توان به این پژوهش­ها اشاره نمود:

- مقالة مشترک کاووس حسن لی و مصطفی صدیقی با عنوان «رنگ در آثار سپهری»، مجلة علمی پژوهشی دانشگاه شهید باهنر کرمان، بهار1382، شمارة 13.

- مقالة مشترک سید علی قاسم زاده و ناصر نیکوبخت با عنوان «روانشناسی رنگ در اشعار سهراب سپهری»، فصلنامة پژوهشهای ادبی، پاییز و زمستان 1382، شمارة 2.

- مقالة اکرم جودی نعمتی با عنوان «تناسب رنگ­ها در صور خیال و هستة روایی شاهنامه»، دو فصلنامة علمی- پژوهشی «پژوهش، زبان و ادبیات فارسی»، پاییز و زمستان1387، شمارة یازدهم.

- مقالة شهناز شاهین با عنوان «بررسی نماد رنگ در تئاتر و ادبیات و در آیین ملت­ها»، نشریة هنرهای زیبا، تابستان 1383، شمارة 18.

- مقالة مشترک زرین تاج واردی و آزاده مختاری با عنوان «بررسی رنگ در حکایتهای هفت پیکر نظامی»، ادب پژوهی، تابستان 1386، شمارة دوم.

- مقالة مهین پناهی با عنوان «روانشناسی رنگ در مجموعه اشعار نیما»، فصلنامة پژوهشهای ادبی، تابستان و پاییز 1385، شمارة 12و 13.

- مقالة مهیار علوی مقدّم و سوسن پورشهرام با عنوان «کاربرد نظریة روان شناسی رنگ ماکس لوشر در نقد و تحلیل شعر فروغ فرخزاد»، پژوهشهای زبان و ادبیات فارسی(علمی- پژوهشی) دانشگاه اصفهان، تابستان 1389، دورة جدید، شمارة 2(پیاپی6).

شاعران بسیاری در اشعار خود از این عنصر بهره جسته­اند که از جمله آنها مولانا شاعر بزرگ و پرآوازة ادب فارسی است. مولانا 2275 بار از رنگها در اشعار خود به صورت مستقیم و غیر مستقیم استفاده کرده است. که آن رنگ­ها عبارتند از: سیاه، سفید، سبز، قرمز، زرد و مشتقات اینها، در اینجا سعی داریم طی مقاله­ای به بررسی عنصر رنگ و نحوة کاربرد آن در مثنوی معنوی بپردازیم. هدف اصلی این مقاله بررسی رنگ­های به کار رفته در کل مثنوی و میزان کاربرد این رنگها در ایجاد زیبایی و جذابیت ابیات مثنوی است و بررسی اینکه مولانا از این رنگها به صورت استعاره و کنایه و رمز در تعبیر از چه چیزهایی استفاده کرده است.

در این مقاله سعی بر این شده تا به سؤالات ذیل پاسخ داده شود:

- چه رنگ هایی در مثنوی بیشترین کاربرد را دارد؟

-   آیا مولوی رنگ را تنها برای وصف اشیا به کار برده یا معنای دیگری را در پس این رنگ دنبال می کند؟

بررسی ابعاد معنایی رنگ در مثنوی موضوع جدیدی بوده و تاکنون کسی بدان نپرداخته است.

 

2. رنگ سیاه و دلالت های آن             

رنگ سیاه با معانی بسیاری مرتبط است که می توان آن را از جهتی در مرگ، و از جهت دیگر با شر و مهانت، و در بعضی جایگاه‌ها در قداست و وقار خلاصه کرد و این معانی پیوسته تا به امروز برای رنگ سیاه رایج است (ریاض، 1983: 260). سیاه رنگی است که حزن و بدبینی و تشاؤم و ترس را برمی انگیزد. و مرتبط به شب و تاریکی است (مختار عمر، 1997: 200-205). این رنگ در برخی مواقع نماد زیبایی است مثلا در رنگ چشم و رنگ موی انسانها که از جلوه­های زیبایی افراد به شمار می رود.

رنگ سیاه در اساطیر، در بسیاری از موارد، نماد پلیدی ها و نیروهای شر و اهریمن و دیوان و جادو است، چنانکه برای نشان دادن پلیدی موجودات اساطیری از رنگ سیاه استفاده می کنند (واردی، 1386: 169).

منابع استفاده شده در مقاله:

1. قرآن کریم.

2. استعلامی، محمد (1375)، متن و تعلیقات مثنوی، دفتر 3، 4، 5، 6، تهران: انتشارات زوّار.

3. اپلی، ارنست (1371)، رؤیا و تعبیر رؤیا، تهران: فردوسی.

4. اسماعیل، عزّالدّین (بی.تا)، الشعر العربی المعاصر، لا ط، بیروت: دار الثّقافه العربیه.

5. انقروی، اسماعیل (بی.تا)، شرح کبیر انقروی، ترجمه عصمت ستارزاده، تهران: انتشارات کتاب فروشی دهخدا.

6. حقیقت، عبدالرفیع (1367)، تاریخ عرفان و عارفان ایرانی، ج3، تهران: کومش.

7. خیتی، محمود عمر (1986)، التطور الدلالی فی الشعر العربی السوری حدیثه و معاصره، إشراف مازن الوعر، رساله ماجستیر، دمشق: جامعه دمشق.

8. ریاض، عبد الفتّاح (1983)، التکوین فی الفنون التشکیلیّة، ط2، القاهره: دار النهضه العربیّه.

9. زمانی، کریم (1387)، شرح جامع مثنوی معنوی، دفتر اول، چاپ 28، تهران: انتشارات اطلاعات.

10. الشاهر، عبد الله (2002)، الأثر النفسی للون، مجله الموقف الأدبی، العدد 379.

11. الشریف، طارق (1974)، الشعر والفن التشکیلی، مجله الموقف الأدبی، العدد7.

12. شکری، عبد الوهاب (1985)، الاِضاءه المسرحیه، ط1، القاهره: الهیئه العامه المصریه.

13. شفیعی کدکنی، محمّد رضا (1370)، صور خیال در شعر فارسی، چاپ چهارم، تهران: انتشارات آگاه.

14. عصفور، جابر (2003)، النقد الأدبی، ج2، ط1، بیروت: دار الکتب اللبنانیه.

15. فروزانفر، بدیع الزمان (د.ت)، شرح مثنوی شریف، دفتر2 و3،تهران: انتشارات زوّار.

16. القرعان، فایز عارف سلیمان (1984)، الوشم والوشی فی الشعر الجاهلی، رساله جامعیه، جامعه الیرموک.

17. مختار عمر، أحمد (1997)، اللغه واللون، ط2، القاهره: عالم الکتب.

18. مولانا، جلال الدین، مثنوی معنوی (1389)، براساس نسخة نیکلسون، چاپ سوم، انتشارات فرهنگسرای میردشتی.

19. نجم رازی (1365)، مرصاد العباد، به اهتمام محمد امین ریاحی، تهران: علمی و فرهنگی.

20. واردی، زرین تاج؛ مختارنامه، آزاده (1386)، بررسی رنگ در حکایتهای هفت پیکر نظامی، ادب پژوهی، شماره دوم.




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: مولوی تطبیقی ، مقارنة مولوی ، معناشناسی رنگ ، دلالت رنگ ، دلالة اللون ، تحلیل مثنوی معنوی ، اللون دلالة ،
آخرین ویرایش: جمعه 7 اسفند 1394 01:43 ب.ظ

دراسة جمالیة التکرار فی دیوان "قَلیلکِ… لا کثیرهُنَّ" لیحیى السماوی

چهارشنبه 5 اسفند 1394 12:01 ب.ظ

نویسنده : دکتر احمد حیدری
ارسال شده در: یحیی سماوی ، زیبایی شناسی متن ادبی (کتاب + مقالات ) ، سبک شناسی ( أسلوبیة ) ، شعر معاصر عربی ،
 

دراسة جمالیة التکرار فی دیوان "قَلیلکِ… لا کثیرهُنَّ" لیحیى السماوی

یحیی معروف1 ؛ نورالدین پروین2

1أستاذ بجامعة رازی، کرمانشاه، إیران.

2طالب مرحلة الدکتوراه بجامعة رازی، کرمانشاه، إیران.

برای دانلود کلیک کنید

الملخص

تحقق ظاهرة التکرار فی النصّ الأدبی الجانبین المهمین: الجانب اللفظی والجانب المعنوی. یخلق التکرار فی الجانب اللفظی جواً موسیقیاً متناسقاً، کما یؤدّی فی الجانب المعنوی إلى توکید المعنى وإبرازه فى معرض الوضوح والبیان.

إن التکرار عنصر من عناصر البلاغة اهتم به شعراء العرب المعاصرون اهتماماً بالغاً، ومن بینهم الشاعر العراقی یحیى السماوی الذی نشر دیواناً بعنوان "قلیلکِ... لا کثیرهُنّ" و فیه ما یتعلق بزوجته الفاضلة وهموم وطنه الأصلی الذی ظل ومایزال مصدراً لآهاته ونفثاته وآلامه وذکریاته.

وتهدف هذه المقالة باعتماد المنهج الوصفی- التحلیلی إلى تحلیل التکرار وأنماطه فی دیوان یحیى السماوی، ویتمثل هذا التکرار فی تکرار الکلمة المفردة،  المقابلات والضمائر، تکرار العبارات، تکرار الجملة المستقلة، تکرار عنوان القصائد، تکرار الأسالیب المتنوعة، تکرار الترکیب الاستفهامی والندائی و... . ومن النتائج التی توصلنا إلیها أنّ الدیوان یعکس هموم الشاعر و آلامه الصادقة فی فراق العراق من خلال جمالیة التکرار الذی شکّل لُحمة الدیوان. فثمّة تناغم واضح بین أسلوب التکرار ومحتواه.

الكلمات الرئیسیة: یحیى السماوی؛ قلیلکِ... لا کثیرهُنّ؛ الشعر العربی المعاصر؛ أسلوب التکرار




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: یحیی سماوی ، الشعر العربی المعاصر ، أسلوب التکرار ، جمالیة التکرار ، التكرار الشعر ، دیوان یحیی السماوی ، ظاهرة التکرار ،
آخرین ویرایش: چهارشنبه 5 اسفند 1394 12:04 ب.ظ

جلوه‌های فراهنجار در سوره‌ مبارکه‌ مریم (س)

یکشنبه 2 اسفند 1394 09:44 ق.ظ

نویسنده : دکتر احمد حیدری
ارسال شده در: هنجارشکنی - آشنایی زدایی - الانزیاح ، علوم قرآنی ادبی ، سبک شناسی ( أسلوبیة ) ،


جلوه‌های فراهنجار در سوره‌ی مبارکه‌ی مریم (س)

محمد نبی احمدی* 1 ؛ عبدالصاحب نوروزی* 2

1استادیار گروه عربی دانشگاه رازی کرمانشاه

2دانشجو دکترای زبان و ادبیات عربی دانشگاه رازی کرمانشاه

برای دانلود مقاله کلیک کن

چکیده

فراهنجار به معنی شکستن شیوه ی متداول زبان با نگرش هنرمندانه که به موجب آن عناصر زیبا شناختی و ادبی کلام مجال ظهور پیدا می کنند. گاهی اوقات زبان به شکلی ماهرانه از فرم معیار و متداول خود خارج شده و وارد عرصه ی جدیدی می شود. این خروج از روند عادی زبان سبب رستاخیز واژگان شده و ترکیبهای زبانی جدید را به وجود می آورد. نمونه والای این هنر مندی در کلام حضرت حق وارد شده است. عادت برای انسان، نابینایی ذهنی به بار می آورد و قرآن حتی در شیوه سخن گفتن نیز سنت عادت را در هم می شکند تا درس حرکت رو به جلو را به انسان بیاموزد. در سوره ی مبارکه ی مریم (س) هم چون دیگر سوره های این کتاب آسمانی جلوه های زیبایی از این هنرمندی حضرت حق وجود دارد که چگونگی اجرا و شیوه پیاده شدن آنها موضوعی است که این پژوهش به دنبال بیان گوشه ای از آن است. از جمله نتایج حاصل از این پژوهش آن است که فهم موضوع فراهنجار و کم و کیف به کار گیری آن در قرآن می تواند حلاّل برخی از مشکلات بشر و جوامع انسانی در حیطه های مختلف باشد.

کلیدواژگان: زبان شناسی؛ بلاغت قرآن؛ سوره‌ی مریم؛ هنجار و فراهنجاری زبانی




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: هنجار زبانی ، زبان شناسی قرآن ، بلاغت قرآن ، سوره مریم ، هنجارشکنی ، آشنایی زدایی قرآن ، سبک شناسی سوره ،
آخرین ویرایش: یکشنبه 2 اسفند 1394 09:47 ق.ظ

تحلیل زیبایی‌شناختی تصویر‌های هنری در قرآن (مطالعه موردی سوره فصّلت)

یکشنبه 2 اسفند 1394 08:17 ق.ظ

نویسنده : دکتر احمد حیدری
ارسال شده در: علوم قرآنی ادبی ، بلاغت ( البلاغة ) ، سبک شناسی ( أسلوبیة ) ،

تحلیل زیبایی‌شناختی تصویر‌های هنری در قرآن (مطالعه موردی سوره فصّلت)

نویسندگان

حسین سیدی1 ؛ حسن خلف2

1. استاد زبان و ادبیات عربی دانشگاه فردوسی مشهد

2دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عربی دانشگاه فردوسی مشهد

برای دانلود مقاله کلیک کنید

چکیده

   قرآن کریم منشوری آسمانی است که سرشار از جلوه‌هایی زیبا، جذاب و پویاست؛ یکی از این جلوه‌ها، صحنه‌ها و تصویرهای هنری شگرف و نفیس آن است که هر یک به روشنی، پرده از جمال خالق همه زیبایی‌ها بر‌می‌دارد. این مصحف شریف با به کارگیری یک رشته الفاظ و تعابیر ظاهراً ساده، گاه صحنه‌هایی باشکوه و تصاویری زیبا ارائه می‌دهد که می‌تواند ضمن برانگیختن احساسات و عواطف آدمی، عقل و اندیشه وی را نیز به تکاپو وا دارد؛ این الفاظ و تعابیر چنان زنده و تأثیرگذار است که انسان به جای آن‌که خود را در مقام خواننده الفاظ بیابد؛ خود را بیننده تابلوها و صحنه‌هایی زنده و سرشار از حرکت و پویایی می‌یابد. آن‌چه سبب پیدایش این تصاویر هنری در قرآن کریم شده است از یک سو کار‌رفت برخی فنون بلاغی از جمله: استعاره، کنایه تشخیص و تجسیم (مجسم سازی) است و از سویی دیگر حاصل ترکیب عناصری همچون تقابل صحنه‌ها، محاوره و گفت‌و‌گو و غیره. این پ‍ژوهش بر آن است تا ضمن بررسی مفهوم تصاویر هنری و مصادر آن، به تحلیل زیبایی‌شناختی این تصاویر در سوره فصّلت بپردازد.

کلیدواژگان: قرآن؛ تصویرهای هنری؛ سوره فصّلت؛ فنون بلاغی




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: الصورة الفنیة ، فنون بلاغت ، سبک ادبی قرآن ، الأسلوبیة سورة ، سبک شناسی سوره ، هنرهای بلاغی قرآن ، تصویرهای هنری ،
آخرین ویرایش: یکشنبه 2 اسفند 1394 08:19 ق.ظ

بررسی سوره « عَبَس‌» از دیدگاه سبک‌شناسی گفتمانی میشل فوکو

شنبه 1 اسفند 1394 11:08 ب.ظ

نویسنده : دکتر احمد حیدری
ارسال شده در: گفتمان ( الخطاب ) ، علوم قرآنی ادبی ، سبک شناسی ( أسلوبیة ) ، زبان شناسی -مقالات اللسانیات ،

بررسی سوره « عَبَس‌» از دیدگاه سبک‌شناسی گفتمانی میشل فوکو

نویسندگان

محمد جرفی  1 ؛ عباد محمدیان2

1استادیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه اراک

2کارشناس ارشد زبان و ادبیات عربی دانشگاه اراک

برای دانلود کلیک کنید

چکیده

نظریه سبک شناسی گفتمانی در پی بررسی زیبایی های منحصر به فرد چینش کلام در متون برجسته و هنری است. سبک شناسی گفتمانی، نگرشی است در باب رابطه محتوای متن با بیرون متن، که مستقیما تحت نفوذ اندیشه میشل فوکو به وجود آمد. این برخورد زبان شناختی، در متن های ادبی به مقولاتی فراتر از جمله، مانند: پیوستار معنایی، سبک نحوی جمله ها ، کنش گفتاری، بافت، نظم ساختارهای خودِ متن و بسامد کنش ها و جمله ها می پردازد. سبک نحوی جمله ها و کنش  گفتاری سوره عبس، رابطه مستقیمی را با پیوستار معنایی و بافت موقعیتی برقرار کرده است؛ به گونه ای که با تغییر بافت موقعیتی، سبک نحوی جمله ها و کنش گفتاری آن نیز تغییر می یابد و نکته دیگر، اینکه با تطبیق کنش ها و سبک نحوی جمله ها با بلاغت کلاسیک عربی در علم معانی که توجه به اقتضای حال را شرط اصلی بلاغت شمرده شده است، در یک راستا می باشد و کنش­های کلامی کاملا درست و به جا با مقتضای حال به کار رفته اند. در این جستار، می توان به عوامل موثر محیطی در نازل شدن این سوره و تاثیر عوامل محیطی بر کنش های کلامی، پیوستار دستوری و معنایی به کار رفته در جملات را بهتر جویا شد و به درک صحیح تری از نازل شدن سوره عبس که به سبک و سیاق ادبی ویژه ای نازل شده است، دست یافت.

کلیدواژگان: قرآن کریم؛ سوره عبس؛ سبک شناسی گفتمانی؛ سبک نحوی؛ کنش گفتاری؛ میشل فوکو.




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: سبک شناسی قرآن ، کنش گفتاری ، گفتمان قرآن ، میشل فوکو زبان شناسی ، نظریه زبان شناسی ، قرآن تحلیل گفتمان ، الأسلوبیة سورة ،
آخرین ویرایش: - -

معناشناسی باب اشتغال با تکیه بر قرآن کریم

جمعه 30 بهمن 1394 04:51 ب.ظ

نویسنده : دکتر احمد حیدری
ارسال شده در: صرف - نحوی ، سبک شناسی ( أسلوبیة ) ، زبان شناسی -مقالات اللسانیات ، علوم قرآنی ادبی ،

  معناشناسی باب اشتغال با تکیه بر قرآن کریم

نویسندگان

ابوالفضل سجادی  1 ؛ مطهره فرجی2

1استادیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه اراک

2دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات عربی دانشگاه اراک

برای دانلود مقاله کلیک کنید

چکیده

یکی از مباحث پیچیده و در عین حال کامل در نحو زبان عربی بحث اشتغال است. اشتغال را می‌توان از مباحثی دانست که با قواعد ویژه‌اش، ذهن بسیاری را به خود مشغول کرده است. از آنجاکه قرآن کریم نمونه عالی فصاحت و بلاغت است و در بهره‌مندی و استفاده از ذخایر و امکانات زبانی به گونه‌ای بی‌نظیر عمل کرده است، بنابراین مقاله حاضر تلاش می‌کند تا با نظر به برخی آیات شریفه قرآن کریم اسلوب اشتغال را معنا ‌یابی کند. این مقاله، در نظر دارد ضمن معرفی باب اشتغال، نمونه‌هایی از موارد جواز و ترجیح نصب و رفع مشغول‌عنه را در قرآن کریم بررسی کرده و از این رهگذر تفاوت‌های معنایی آن‌ها را بیان کند. نتیجه، نشان می‌دهد که آنچه نحویان عربی به عنوان موارد تساوی و نیز ارجحیت نصب و رفع مشغول‌عنه ذکر کرده‌اند، بدون توجه به معناشناسی بوده است.

کلیدواژگان: قرآن کریم؛ معناشناسی؛ باب اشتغال




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: معناشناسی شعر ، معناشناسی قرآن ، باب اشتغال ، قرآن کریم زبان شناسی ، سبک شناسی سوره قرآن ، اشتغال قرآن ، الأسلوبیة القرآن ،
آخرین ویرایش: جمعه 30 بهمن 1394 04:54 ب.ظ



تعداد کل صفحات : 8 ... 3 4 5 6 7 8
پذیرش ترجمه از عربی به فارسی -- ترجمه از فارسی به عربی* با من تماس بگیرید 09179738783 AHMAD.HEYDARI.PGU@GMAIL.COM .. فراموش نکنید با کلیک کردن ما را در گوگل محبوب کنید. با تشکر و سپاس فراوان از نگاه پرمحبت شما


دريافت كد گوگل پلاس

دریافت کد گوگل پلاس

آمارگیر وبلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic